هرآينه آه

javadzehtab — Thu, 10 Jul 2008 10:23:55 GMT

سه حرف قشنگ -اولین حرف ها-
که عشق است و زیبا ترین حرف ها

به شوق نگاهت غزل پا گرفت
به ذوق تو شد دستچین حرف ها

تو گفتی از این حرف ها بگذریم
و خامت شدم با همین حرف ها

دوباره جنون بود و آن کارها
که خواندی به گوشم از این حرف ها

به پایان رسیدیم و بیچاره من!
که می ترسم از آخرین حرف ها

javadzehtab — Tue, 27 May 2008 21:16:44 GMT

اگر غزل صادقانه باشد اگر غزل عاشقانه باشد

نمی شود جاودانه باشد اگر بدون ترانه باشد

خوشا به حال من و تو وقتی که پای دل در میان بیاید

جهان به چشم من و تو خوشتر اگر دل خوش به خانه باشد

چگونه یا کی؟ چه فرق دارد که آب یا می؟ بهار یا دی؟

تمام هستی به رقص آید اگر زمانه زمانه باشد

اگر که سیب است اگر که گندم، اگر که بوسه اگر تبسم

برای گل کردن تغزل بهانه باید بهانه باشد

نه یک سلامی نه یک کلامی که بوی بوسه از آن بیاید

بهانه ای دست دل ندادی چرا غزل عاشقانه باشد؟

javadzehtab — Sat, 05 Apr 2008 09:59:18 GMT

هر کس به کلافی سر بازار تو باشد

بیچاره دل من که خریدار تو باشد!

امید تویی، عید تویی، فصل شکفتن؛

بوی خوش پیراهن گلدار تو باشد

این راه چه راه است که پشت سرت آه است؟!

باشد که خداوند نگهدار تو باشد!

زیباییت ای ماه چه دیوانه کننده است

بیچاره پلنگی که گرفتار تو باشد

نارنج چه کاری ست که دست همه دادند؟!

ای عشق گمان می کنم این کار تو باشد

بهاریه!

javadzehtab — Sun, 16 Mar 2008 07:19:18 GMT

چه بی قیل و قال و هیاهو، چه تنها

من این سوچه بی کس، تو آن سو چه تنها

جهان همچنان می زند دور باطل

چه بامن چه با تو چه با او چه تنها

غریبانه باری، بهاری می آید

چه بی چلچله بی پرستو چه تنها

ـ به امید نوروز شاید ـ می آید

از آن دورها عطر شب بو چه تنها

□

پس از کوچ تو من ولی هیچ و پوچم

شگفتا! که ماندم در این کوچه تنها

سکه

javadzehtab — Mon, 25 Feb 2008 19:38:18 GMT

شاعران کار و بارشان سکه است

همه دار و ندارشان سکه است

معتبر نیستند در بازار

مایه ی اعتبارشان سکه است

معتقد گرچه بر دوازدهند

واحد هشت و چارشان سکه است

گاه آبستن اند شعری را

آه! اما ویارشان سکه است

پیش آنها بهار نیم بهاست

هم خزان هم بهارشان سکه است

دلبری زرد روی می خواهند

آب و رنگ نگارشان سکه است

مثل پرگار اگرچه می چرخند

خط نصف النهارشان سکه است

اگر افتاد، سکه ای رو کن

چون علاج فشارشان سکه است

با گدایان تفاوتی نکنند

شاعرانی که کارشان سکه است

خالق شعرهای یک شبه اند

چون خداوندگارشان سکه است

دست یاری به هیچ کس ندهند

در عمل دستیارشان سکه است

دلبر ماهرو چه می فهمند؟

ماه شبهای تارشان سکه است

هی چپ و راست می روند سفر

هم یمین، هم یسارشان سکه است

می نگارند شعر با خط زر

قلم زرنگارشان سکه است

نور بارد به قبر یک یکشان

شمع روی مزارشان سکه است

□□□

بعد از این شعر منتظر هستیم

علت انتظارمان سکه است!

«عکس انتخاباتی»

javadzehtab — Wed, 06 Feb 2008 20:28:18 GMT

عکس روی تو چو در آینه ی جام افتاد

عارف از خنده ی می در طمع خام افتاد

(حافظ)

«عکس انتخاباتی»

عکس روی تو اگر روشن اگر تار افتاد

مثل اموات بر آئینه ی دیوار افتاد

بهر تبلیغ چه عکسی است که بر عکس همه

دست هر لمپن و هرجایی و بیکار افتاد

یوسف از چاه برون آمد و عکست را دید

دید و در چاه زنخدان تو انگار افتاد

دید چشمان تو مانند زلیخا هیز است

بعد از آن آمد و در گوشه ی بازار افتاد

ای که چون نیش تو شل گشته سر کیسه ی تو

کاسب از عشق تو در گوشه ی انبار افتاد

آه از آن چشم که با مردم این شهر چه کرد

وای از آن لنز که چشم همه از کار افتاد (۱)

یقه را بستی و تسبیح گرفتی در دست

کم کمک پیرهنت هم روی شلوار افتاد

حزب تو جمله دغل باز و حریف اند ولی

زین میان قرعه به نام تو به اصرار افتاد (۲)

□□□

مثل اموات ولی رفتی و خاموش شدی

عاقبت عکس تو از سینه ی دیوار افتاد

(۱)آه از آن نرگش جادو که چه بازی انگیخت

وه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

(۲)صوفیان جمله نظر باز و حریف اند ولی

زین میان حافظ دلسوخته بد نام افتاد

javadzehtab — Sun, 06 Jan 2008 15:53:18 GMT

این داغ تازه ایست بر آن کهنه داغ ها

بالا بلند! رفتی از این کوچه باغ ها

سینه به سینه داغ نهادیم روی داغ

کوچه به کوچه پر شد از این اتفاق ها

وقتی نگاه می کنم از جای جای شهر

داغ تو روشن است به جای چراغ ها

پایان قصه ها همه تلخ است بعد از این

گم می کنند خانه ی خود را کلاغ ها

وقتی بهار می رسد از راه، آه! آه!

جایت چه خالی است در این کوچه باغ ها

آه ای چنار پیر در این فصل یخ زده

گل از گلت شکفت ولی در اجاق ها!

javadzehtab — Sat, 08 Dec 2007 19:02:18 GMT

من برگ پاییزم تو آواز بهاری

من ساز مردابم تو شور آبشاری

از دودمان آتشی؛ سرگرم خویشی

از تیره ی موجم؛ در اوج بی قراری

من رود با تو سربلندم آبشارا!

وقتی که سر بر شانه ی من می گذاری

تو ماه بانو، شاه بانو... آه بانو!

من برکه ای در حسرت آیینه داری

گاهی به دنیا پشت پا هم می توان زد

گاهی که دستت را به دستم می سپاری

نقد غزل دارم- کلافی بی تکلّف -

شاید مرا هم از خریداران شماری

پاییز نامهربان است...

javadzehtab — Tue, 30 Oct 2007 14:54:18 GMT

در سوگ قیصر امین پور

اینجا کجای زمین است؟ اینجا کجای زمان است؟

از پیرمردان بپرسید،این داغ داغ جوان است

گلدان خالی! گلت کو؟ ای باغ کو بلبلت کو؟

ای اشک ما را سبک کن، بار غم او گران است

پرواز همواره نیکوست، آغاز فصل پرستوست

پایان غصه؟ نه ای دوست، این اول داستان است

باید که ای دل بسازی، باید که ای دل بسوزی

باید دهان را بدوزی، وفتی زبان ناتوان است

آواز در چنگ بغض است، فریاد من سرمه رنگ است

چشمان من زنده رودی در گوشه ی اصفهان است

ای گل چه نشکفته رفتی، ای بید آشفته رفتی

ای نخل ناگفته رفتی، این ماتم باغبان است

فصل هجوم تگرگ است، می آید و مثل مرگ است

نه فکر شاخه نه برگ است، پاییز نامهربان است

javadzehtab — Wed, 24 Oct 2007 12:57:18 GMT

رد می شود ز کوچه ی بی تابی ام هنوز

می تابد از دریچه به بی خوابی ام هنوز

مبهوت مانده است به دنبال آن نگاه

پلکی نمی زند شب مهتابی ام هنوز

زاینده رود من شبی از اصفهان گذشت

روزی که باز گردد... مرغابی ام هنوز

ماهی شد و کنار نیامد، زدم به آب

موجش گذشت از من و گردابی ام هنوز

می خواستم بگیرمش امّا پرید و رفت

دنبال آن پرنده ی چشم آبی ام هنوز